Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Restriccions de libertat : una de mai !

            Se pòt pas mai agachar la mendre emission de television sus las cadenas francimandas sens qu’a la fin d’aquesta, lo comentari de conclusion siá : « Tot aquò nos arriba a causa del rescalfament climatic ». Emai d’unes d’aquelas clavaduras ensajan quasi sistematicament de nos balhar marrida consciéncia : « Se patissèm lo rescalfament climatic e la pujada de las temperaturas, aquò’s nòstra fauta que subreconsumam e gastam d’energia ». Atal aquel retinton l’ausissèm a longor de jornada e personalament aquò acaba per m’alassar. Disi pas que siá pas justificat, mas tròp gasta lo jòc.

            Lo rescalfament climatic es una evidéncia e caldriá èsser fòl per se’n mainar pas. D’un costat nos bandan amb aquò, mas d’un autre los politicians fan pas res, o pas grand causa per arrestar la flambada. Per exemple la produccion d’energia renovelabla avança a passes de senator. Prenèm lo cas del solari : Se una lei exigissiá que totas las teuladas de las usinas, dels supermercats, dels espitals, de las escòlas, dels camins carretals agricòlas e autres de mai cent mètres cairats èran cobèrts de panèus solars, va sens dire que fariá de milierats e de milierats d’ectaras que serián consacrats a la produccion d’electricitat. Alavetz, amb aquesta se poiriá far rodar a l’electricitat tot lo pargue automobil europèu, per parlar pas que d’Euròpa. Çò que me confla bravament es que se parla fòrça del mal, mas gaire de las solucions per lo garir.

            Òc-ben, o gausi dire : lo fòc es a l’ostal ! Lo fòc es a l’ostal e lèu aurem pas mai d’aiga per l’atudar. D’ont mai se los ecologistas fanatics nos empachan de far de restanquets coma fa qualques annadas la de Sivens en Albigés. Mas l’ecologia es una causa plan tròp seriosa per èsser fisada als autoproclamats ecologistas que s’i entendan de la proteccion de la natura coma ieu d’anar ferrar d’aucas.

            Cossí que ne vira, la pujada de las temperaturas es una evidéncia e aqueste estiu n’es una pròva de mai. La secada que patissèm es una realitat per totòm. Quand se sap que vivèm dins de païses temperats, imaginatz la catastròfa umanitària dins los airals tropicals.

            Per èsser onèste, aqueles rasonaments permanents sus las cadenas de television franchimandas (esperam totjorn una cadena occitana) me conflavan per çò que, fin finala, a despart dels calimasses a repeticion que me fan de còps en còps banhar la camisa, patissiái pas tròp del rescalfament climatic qu’acabavi quitament, a d’unes moments, de trobar exotic. Lo ressentissiái exotic fins a… l’envasiment dels moissals-tigres.

            Curiosament d’aquela colonizacion de poblament suplementària degun ne parla pas. Pr’aquò es una vertadièra calamitat dempuèi un brave desenat d’annadas. Aperabans, fa doncas pas tant luènh qu’aquò, l’estiu podiái anar manjar en familha jos cerièr qu’avèm davant l’ostal. Quitament a miègjorn, fa pro d’ombra per s’i poder endurar. Lo ser èra un vertadièr e requist plaser d’i anar sopar. Es aquela mena de causa simpla que fa la qualitat de la vida. Res que per aquò aviam l’impression de passar tot l’estiu en vacanças sens anar plan luènh. Los plasers lo pus simples son los pus agradius. Ja quand èri pichon fasiam atal e ieu, paure innocent que soi, pensavi qu’aquò anava perdurar ad vitam aeternam.

            Òc-ben, aquò èra lo passat. Ara es pas mai possible. Nos cal demorar dedins. Aquò’s pas la calorassa que nos obliga de demorar entre quatre muralhas, mas un colonizaire de mai (coma se n’aviam pas pro amb los Franchimands). Aqueste novèl vengut es lo moissal-tigre. Coma l’autre, nos empoisona la vida del matin al ser, e quitament sovent la nuèit quand la temperatura arriba pas a tombar. Del moissal-tigre coma del Franchimand es malaisit de se desbarrassar. Nimai per se crompar de pulverisators de potingas antimoissalas e se’n bardissar del suquet a la cima dels artelhs, i a pas res a far, capitan encara a fissar. Es vengut l’infèrn. Pas mai mejan de trabalhar l’òrt sens èsser assalit, pas mai possible de talhar las randuras sens èsser secutat per una nivolada de moissals. Encara mens de demorar defòra sens bolegar, per exemple per manjar. Aquò’s vengut inimaginable. Seriá ofrir sa sang a una ardada despietadosa e afamada de moissals-tigres.

            Disi pas qu’autres còps i aguèsse pas agut de moissals. Mas me sembla que lo moissal domestic de mon enfança èra suportable. La pròva n’es que se podiá encara demorar defòra sens se far desruscar. Ai lo remembre nostalgic de las velhadas que fasián defòra fins a pro tard dins la nuèit. Ara es pas mai possible de demorar cinc minutas estatic sens se far agarrir malament. Es un desastre e soi espantat de constatar que degun se planh pas. De fach, aquela situacion es una brava restriccion de libertat. Avèm pas mai la libertat de demorar defòra, e quitament en çò nòstre, sens se far agarrir. Aprèp las restriccions de libertat que venèm de patir en causa de la pandèmia que venèm de viure (que totas se justificavan pas, mas aquò son figas d’una autra desca), aquí que n’avèm una autra e qu’aquesta es permanenta.

Dins la comuna ont vivi se desmoissalèt, mas lor desmoissalada i faguèt coma una pascada sus la coa de l’ase. Avèm tantes moissals aprèp coma abans. A se demandar se desmoisselèron pas amb… d’aiga. Aquel envasiment es una calamitat sanitària que, tanplan, podèm agantar de malautiás coma la denga o la chicongonha, e perqué pas lèu lo paludisme ? Mas es subretot una pèrdia de libertat e de benaise per totes. Aquela ronçada de moissals-tigres nos obliga a un confinament estival. Nimai per aquò, alara que los Occitans sèm, amb rason, lèstes per repotegar contra las restriccions de libertats, aquí qu’ausisssi pas la mentre protèsta.

            Se fins ara aviái pas prestat atencion mai qu’aquò al rescalfament climatic, dempuèi qu’una de sas consequéncias es estat per ieu una restriccion aguda de libertat, demòri pas indiferent al fenomèn, emai s’i soi pas jamai estat completament insensible.

             Sèrgi Viaule

moissal-tigre (photo wikipedia)

moissal-tigre (photo wikipedia)

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :