Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Un libre de legir -o de legir pas- per temps de pandemia

            Aqueste obratge es pas estat editat al mes de julhet de 2020 per azard. Èra lo moment ont sortissiam del primièr confinament e èrem totjorn en plena pandemia de la covid-19. Atal, las edicions dels Regionalismes nos balhèron e nos balhan encara l’escasença de soscar subre çò que podiá èsser una catastròfa sanitària. D’efièch, los confinaments nos permeten de consacrar mai de temps a la lectura. Mas tre lo primièr embarrament sanitari las edicions dels Regionalismes nos avián ja balhat a legir « La peste à Marseille / La pèsta a Marselha » de l’escrivan occitan Joan-Bernat Marin-Lafont. Un libre qu’aguèri lo plaser de vos presentar sus aqueste quiti blòg lo primièr d’octobre de 2020. Vos i podètz reportar se vos a escapat e se ne volètz saber mai.

            « La peste écarlate / la pèsta escarlata » es de considerar coma un tèxte d’anticipacion. Sa primièra publicacion data de 1915. Conta la vida de qualques subrevivents a una terribla contagion que decimèt l’umanitat tota, a l’excepcion de dos e tres centenats : « La pèsta novèla èra plan mai expeditiva que las precedentas. Tuava plan mai lèu. Sovent una orada se debanava pas entre los signes primièrs de la malautiá e la mòrt. Qualques còps la persona endecada podiá trigossar qualques oras, mas en d’autres cases dètz minutas o un quart d’ora aprèp los primièrs simptòmas, tot èra plegat ». Coma a Marselha en junh de 1720 : « Dins las carrièras, l’espectacle èra òrre. Pertot se i trabucava sus de cadavres. Qualques unas de las victimas de la pèsta èran pas encara mòrtas. Las vesiam a las espèras ». Alavetz, dins la ficcion de Jack London tot es a tornar començar. Mas los salvats son pas pro nombroses e son tròp vièlhs per transmetre lors coneissenças a los que naisson aprèp aquela apocalipsi sanitària apelada dins l’òbra « la pèsta escarlata ». Talament que la quita escritura s’es perduda dins aquel funèste naufragi de l’umanitat. Lo pauc dels èssers umans que escapèron, s’assalvatgiguèron. Tornèron als temps primièrs de l’umanitat.

            Coma per 2020, Jack London, dins son obratge se pausa la question de l’aprèp pandemia. Un còp marcada, la societat tornarà prene son escorreguda cap a la creissença sens far cas als degalhs infligits a la planeta, o alara aprofecharàn de la leiçon per levar lo pè de sus l’accelerator ? L’eròi del seu roman se pausa la question : « La meteissa istòria tornarà començar ? ». Sa responsa es de las pus pessimistas : « Los umans se multiplicaràn, puèi se trucaran dessús a bèl èime. Res los poirà pas empachar. Quand auràn tornat inventar la polvera, aquò’s per milièrs, puèi per milions que se van entretuar. E es atal, pel fuòc e per la sang, qu’una civilizacion novèla espelirà. (…) Los tres pilars de la dominacion, lo prèire, lo soldat e lo rei i tornaràn paréisser ». Es probable que lo tèxte foguèt escrich aprèp los primièrs chaples de la guèrra de 1914-1918. Emai se los Estats-Units èran pas encara dintrats dins lo conflicte, Jack London èra pas sens saber çò que se passava en Euròpa.

            Alavetz, un còp de mai aquel roman fa soscar lo legeire. Aprèp una apocalipsi que destrusiriá quasi l’umanitat tota, amb quin esperit l’umanitat novèla poiriá grelhar ? Amb las valors de l’anciana ? Una refondacion, una regeneracion fonsa bastariá per li far prene consciéncia de sas errors passadas ? L’autor ne dobta bravament mentre que nosaus, alara que sèm pas encara sortits de la marrana de la covid-19, semblam pas mai nos pausar la question e èsser tornats partits coma en 2019. Benlèu que caldriá a l’umanitat presenta, non pas de centenats de milièrs de mòrts coma es lo cas amb aqueste coronavirus, mas de centenants de milions de mòrts per recebre un vertadièr electrochòc.

L’edicion que nos prepausa Los Regionalismes, torna prene las illustracions originalas de l’edicion estasuniana de 1915. Son de Gordon Grant (1875-1962) un aqüarelista e illustrator famós, nascut, coma l’autor, a San Francisco. Es mai que probable que los dos artistas se devián conéisser. Se tracha de dessenhs minimalistas ont lo negre predomina. Balhan un nòta encara mai escura al contengut del tèxte.

Pèire Rabasse

« La peste écarlate » de Jack London. Edicions dels Regionalismes. Acabat d’imprimir en julhet de 2020. 102 paginas.

https://editions-des-regionalismes.com/collections/frontpage/products/ptch048-la-peste-ecarlate-edition-de-poche

« La peste écarlate » de Jack London

« La peste écarlate » de Jack London

Tag(s) : #Pèire Rabasse, #Tot en Oc
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :