Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

La granda misèria del païsatge audiovisual francés

            Fa decennias e decennias que, d’ont mai va e d’ont mai lo païsatge audivisual francés s’apaurís. A mon vejaire de telespectator lambda, mai avèm de cadenas e mens venon interessantas. Aguèri un espèr quand metèron en plaça la Television Numerica Terrèstra. Me pensèri qu’amb un trentenat de cadenas, se poiriá enfin véser qualques causas d’interessantas sul fenestron catodic. Me metèri lo dèt dins uèlh fins al coide.

            Consacri pauc de temps a agachar la television. Pasmens quand ne vira agachi las informacions e, se n’i aviá, fintariái qualques emissions intelligentas per me cultivar. Se cultivar ? Se cultivar devant la television ? Cossí, amb l’experiéncia qu’ai del païsatge audiovisual francés, pòdi encara èsser pro ninòi per pensar que l’aplech es concebut per cultivar lo monde ? Fa plan temps que lo nivèl intellectual de çò prepausat a baissat. Quitament compreni pas la mediocritat dels programators de las ficcions. Siá fan virar de serias de piètra qualitat, siá programan de films de seria B. Me pensi que s’existissián, per abestir encara mai lo monde, passarián de films de seria Z. De tot biais s’existís pas encara, aquò non sauriá gaire trigar que la qualitat de la produccion francofòna fa pas en pujant.

            Soi pas abonat a cap de canal pagant. N’ai plan pro de pagar la redevença per una television tan piètra, per dire pas « tan nulla ». Amb lo trentenat de cadenas ara disponiblas, cresiái que dins lo nombre se n’anava trobar qualques unas de bonas. Me fasiái, ça que la, pas d’illusions : sabiái per avança que la granda majoritat servirián pas que de supòrt publicitari. La realitat es plan al delà de çò que crentavi. N’i tres o quatre que fan pas que d’emissions de telerealitat. Embarran qualques jovents pas plan degordits dins un ostal e los filman quasi en permanéncia coma s’èran de bestial, e, per ma fe, lo telespectator qu’a de temps per pèrdre e qu’agacha aquò, a, efectivament, sovent l’impression d’èsser al zòo. Per caritat crestiana, vos parlarai pas de las programacions musicalas. Dirai simplament per macar pas degun que « totes los gosts son dins la natura ».

            Al nivèl del politic e del societal, i auriá d’emissions interessantas coma sus la Cinc amb « C dans l’air ». Lo principi es de discutir e debatre d’un sujècte amb quatre especialistas del sicut causit. Aquela mena d’emission es estada represa per tres o quatre autras cadenas. Lo principi es bon, mas ailàs es plan mal emplegat. Primièrament los tèmas causits, ligats a l’actualitat, son sovent franco-franceses e viran a l’entorn del postulat que France es lo monilh del monde. Quand se tracha pas de politica politiciana francesa, los subjèctes abordats son los que concernisson las grandas poténcias politicas mondialas. Jamai saurem çò que se passa dins los païses sudamericans o africans. Probablament que los bailes de la cadena devon pensar qu’una emission sus la situacion al Cameron e la guèrra que menon los anglofònes del país (coneguda jol nom de « guèrra d’Ambazonia » gastariá l’audimat. O alara al nom de la francofonia, « melhora fonia del monde » segon París, cal pas balhar la paraula a l’enemic anglofòne ? Plan solide totas las cedenas de television francesas son als òrdres e somesas a la pensada unica impausada per la cultura politica chauvina francista, coma i a una cultura politica chauvina turquista, russista o chinista.

            Ne vòli per pròva que per la declaracion d’independéncia de la Republica de Catalonha, « C dans l’air » consacrèt pas qu’una sola emission al subjècte. E se vos rebrembètz, los intervenents foguèron plan causits. Solide lo punt de vista clarament independentista aviá pas drech a la paraula. La guèrra es la guèrra e París aviá pas a far plaser a totes los nacionalistas bretons, bascs, còrses, catalans e occitans qu’anavan agachar l’emission. E rai ! se l’objectivat jornalistica e la democracia i anavan daissar de plumas. París s’arrenga ! Decidís del contengut d’aquelas nocions que se devon plegar a la volontat dels besonhs politics del franco-parisianisme. D’uèi encara ai pas vist passar cap d’emission sus la guèrra al Nagorno Carabag. Per contre sabèm quantes de còps per jorn esternuda Donald Trump e se moca Joe Biden. Quina misèria ! La television poiriá èsser un aplech de cultura es vengut un utís d’abestiment de massa.

            Çò de deplorar tanben es que sus la TNT fòrças cadenas passan las meteissas causas en meteis temps. Podètz zapar e zapejar tant que voldrètz, los programators mancan d’imaginacion. A tal punt qu’a un moment donat avètz l’impression d’aver lo meteis programa sus totas las cadenas fins a vos demandar s’avètz plan cambiat de cadena.

            I auriá milanta criticas senadas de far encara al prepaus del païssatge audiovisual francés, mas se  parli d’uèi d’aquò es per çò que me soi mainat que la cadena « France O », per « França Otramar », es estada tampada lo 23 d’agost d’ongan. De notar qu’aquela cadena, difusida en metropòli, veniá en sus de las cadenas que possedisson cadun dels territòris otramarins. Amb cadun sa cadena, los territòris otramarins son doncas pas, a priòri e jos resèrva de mai d’informacions, penalizats.

            Alavetz, que far del canal atal liberat ? Prepausi ieu de remplaçar aquela television de las otramars per una television occitana e occitanofòna. Occitània fa un terç del territòri metropolitan. A ela sola fa una espandida territoriala mai importanta que totes los oltramars recampats. Demograficament Occitània son mai de quinze milions d’estatjants e tres milions capables de comprene l’occitan segon las darrièras enquistas sociolingüisticas.

            Suggerissi adoncas que lo budgèt anteriorament consacrat a França Ò demòre intacte o augmentat e que siá completat per de subvencions consequentas dels Conselhs Regionals de Nòva Aquitània, de Centroccitània, de Provença e d’Auvèrnhe-Ròse-Alps per lançar una cadena que se poiriá nomar Òc-Tele, Tele-òc, Occitània Primièra, o quicòm mai de semblable. Lo nom es segondari. Aquela suggestion l’ai facha a la Presidenta de França Television, Na Delphine Ermotte. Coma ieu li podètz e devètz escriure :

Na Delphine Ermotte

Présidente de France Télévision

7, esplanade Henri de France

75015 París

Tel : 01 56 22 60 00

            Mai de letras recebrà e melhor serà. I a pas de rason per que lo pòble occitan siá un dels sols amb los Còrses e los Bretons a aver pas en Euròpa de cadena de televion pròpria. Rebrembi que los Galleses, los Bascs, los Frisons, los Catalans, etc… an lor antenas en lenga nacionala. Se demandam pas jamai res obtendrem pas jamai res. Pro de se calar. Als vòstres clavièrs !

Sèrgi Viaule

Television : que de supòrt publicitari

Television : que de supòrt publicitari

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc, #culture, #Tribune libre

Partager cet article

Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :