Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

La literatura infantila occitana es totjorn tan creatritz

 

            L’autora Monica-Maria Ihry, foguèt ensenhaira pendent de temps. Coma qué, l’ensenhament pòt menar al melhor a condicion de lo saber fugir. Ara per ara es escrivana e plasticiana. A escrich fòrça libres e sovent los a illustrats. Es subretot coneguda coma pintora que sembla èsser son activitat màger. Sos tablèus representant lo femenin, pas forçadament de nuses, son los pus requists que me foguèt donat de veire. Son d’una poësia eterenca e d’un fachin vaporós. Son d’òbras d’un erotisme embelinaire. Monica-Maria Ihry a mai d’una camba per caminar. Passa aisidament d’una art a l’autra amb bonaür e estrambòrd, mas totjorn amb finesa. Aquí es tota la preciositat d’aquela artista occitana. Lo país nòstre es plen d’aquelas personalitats d’una granda sensibilitat e mai se se’n parla pas pro suls sitinets e dins las revistas.

            Rai ! Cerièra es una cata blanca subrebèla que viu dins una familha que qualificarai d’aluserpida. E coma l’engenh es contagiós, la bestiòta de l’ostal se pensa que i a de causas mai interessantas de far que de passar sa jornada a dormir al canton. Atal comença la narracion d’aqueste conte modèrne ont i es question d’espòrts d’ivèrn, d’amor e d’ecologia entre maitas causas. Lo tot escalcit amb una imaginacion sens bòla tot en demorant dins una realitat comprensibla per de mainatges de sèt a dètz ans e benlèu pus joves.

            L’obratge es estat alestit d’un biais pedagogic e quitament es interactiu. D’efièch, compòrta d’espacis ont l’enfant pòt tanben escriure. Li es balhat de consignas per l’ajudar a aprene : « Mèfi a l’ortografia ! Se ne sentisses lo besonh, cèrca dins ton diccionari ». Atal, tot en se divertissent encapa un fum de vocabulari. Coma totes los bons aplechs pedagogics, aquel obratge permet al mainatge d’aprene en s’amusant. Es probablament çò que farà son succès al prèp dels ensenhaires. Lo contrari seriá pecat.

            Mas se Monica-Maria Ihry es pedagòga, es tanben plasticiana. Las illustracions son d’una expressivitat ninòia adaptada al public destinatari. Se compren còpsec que se tracha d’un trabalh longament soscat. Es frucha d’una concepcion menimosa. La dificultat dins las creacions destinadas als mainatges es de pèrdre pas jamai de vista la destinacion finala de l’òbra. Causa que Monica-Maria Ihry capitèt de primièra.

            Çò mai gaujós e agradiu dins aquelas illustracions, aquò’s probablament las colors. Son d’una luminositat extra-ordinària que conven perfièchament a l’istòria pauc o pro fantastica d’aquela cata degordida e aventurièra que crenta pas res e que gausa viure sos sòmis. Mascanhi per trobar los mots que definirián aquelas tras que polidas colors. Fin finala, diriái que son d’un pastèl flamejant. Son las colors de las sucrariás, dels bonbons quand son bons. Òc-ben, caduna d’aquelas illustracions es una golardisa pels uèlhs. Los enfants se van regalar e, al-delà, los parents tanben.

            Fa gaug de constatar que la literatura infantil en lenga nòstra se pòrta plan. Al moment de la creacion de las primièras calandretas, ara fa mai de quaranta ans, aviam practiment pas res dins lo domèni. Tot èra de far, tot èra de pensar. Pauc a cha pauc los editors s’i son meses e d’ara enlà nos mainam amb satisfaccion que las òbras se son amolonadas. Sens n’aver fach lo descompte que sol lo CIRDÒC es en capacitat de far, cresi poder dire qu’en òbras originalas o en traduccions, son mai de dos cents libres destinats als mainatges que son estat publicats.

            « Cerièra al país de las croquetas » n’es un de mai e cresi pas que degun se’n va plànher. Aquel dinamisme es necessari, e mai indispensable, se volèm transmetre la lenga a las generacions futuras. Çò que nos mena a deplorar la manca de mejans dins lo domèni dels dessenhs animats. Dins las annadas que venon caldrà que nòstres esfòrces portèsson sus aquel sector coma dins lo de la banda dessenhada.

            Aquel libre, escrich en francés, es estat publicat simultanèament en lenga originala e en occitan. D’aquò podèm mercejar las edicions del Cap de l’Estanh de… Cabestanh en Lengadòc-Bas. La traduccion occitana de l’obratge, la devèm a Miquel Deit e Sèrgi Viaule. Es un tèxt plen de vam escrich dins una lenga estandard que va permetre una difusion larga de l’òbra. Saludi aquí Bruno Salgues que baileja aquelas edicions d’aver defugit la trapèla del bilingüisme sul meteis volum. Un biais de far antipedagogic qu’amb intelligéncia Monica-Maria Ihry e Bruno Salgues sapièron evitar, mentre que d’unes occitanistas i cabussan dedins dempuèi cinquanta ans amb una miserosa delectacion. A creire que l’occitanisme es una causa plan tròp seriosa per la daissar dins las mans dels sols occitanistas…

            S’avètz al vòstre entorn de mainatges a gastar, es lo moment de lor far plaser en lor crompant aqueste polit present occitan.

 

Pèire Rabasse

 

« Cerièra al país de la croquetas » de Monica-Maria Ihry. Edicions del Cap de l’Estanh. Despaus legal : febrièr de 2020. 68 paginas

« Cerièra al país de la croquetas » de Monica-Maria Ihry

« Cerièra al país de la croquetas » de Monica-Maria Ihry

Tag(s) : #Pèire Rabasse, #Tot en Oc, #culture, #occitanie
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :