Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Lo sens de l’equilibri
 

            Tocant a l’istòria de l’occitanisme politic, cal considerar los partits politics occitans coma s’èra de barcas de remas navigant cap al semafòr qu’indica lo camin de la liberacion nacionala, cap a la lutz de libertat e de prosperitat occitanas de tornar conquistar. Las cal imaginar coma de naus qu’an per tòca de far dels Occitans d’èssers umans liures, dins una nacion mèstra en çò seu.

            Dins totas las barcas esquerristas pauc o pro pintradas de las colors occitanas, la totalitat dels remaires se son entenduts, o puslèu son constrenches, de remar a esquèrra tota. E mèfi a lo que quand se maina que l’embarcacion dins la quala se tròba comença d’anar al rebalat, voldriá, siaguèsse pas que de quand en quand, balhar un còp de rema a drecha per dire de restablir la direccion. Tre son primièr còp de rema lo comissari politic de bòrd lo va mostrar del det a sos companhs de galèra per èsser lo marrit exemple de seguir pas. Exemple per exemple, cal d’exemples dins un bona barca esquerrista. Atanben, lo malaürós qu’aurà balhat lo còp de rema aquí ont caliá pas, emai siá per fegir un estèu o redreiçar la trajectòria, serà despietadosament jutjat per un tribunal inquisitorial e condreitament condemnat a èsser getat viu, cavilhas e punhets ligats, dins las aigas. Serà segurament manjat per de peisses d’esquèrra que, jamai de la vida, una barca esquerrista apasturariá pas un peis de drecha. Aquela mena de procèsses expeditius e subretot de senténcias non mens expeditivas, fan que las barcas esquerristas se son pauc a cha pauc vuejadas de lors remaires los pus… equilibrats.

            Los capitanis autoproclamats de las barcas esquerristas, al nom dels dògmas marxista-leninistas e embarrats que son dins lors certesas, se son pas jamai mainats qu’avèm cambiat de millenari e qu’a fòrça de remar pas que del costat esquèrre lors barcas viran en redond. Fa de longa de cercles dins l’aiga. Fa coma quand lo gos se vòl mordir la coa o la feda quand a agantat lo caluquitge. Atal las barcas esquerristas venon fòlas e perdon de vista la lor tòca primordiala per remar de longa, almens siá una remada tota a l’esquèrra e a l’esquèrra tota. Aquò fa fòrça energia occitana de perduda, de desgalhada.

            Pendent que los partits politics occitanistas d’esquèrra se son perduts, òmes e naus, en plena mar, lo partit politic que contunha d’avançar cap a la tòca liberatritz, es lo qu’a daissat a sos remaires la causida de remar del biais lo mai eficaç per progressar. Aquestes, sens ges aver besonh d’un grand timonièr, se son mainats que per far avançar drech una barca caliá a l’encòp remar del costat drech coma del costat esquèrre. Es d’aquel equilibri dins l’impulsion de l’esfòrç que la barca dels òmes liures avança gaujosament cap a la lutz. Mentre que las barcas esquerristas se son enfangadas dins los abisses de l’escurantisme ideologic fins a se pèrdre totas, la barca dels valents solidaris, cadun remant en cooperacion d’un costat e de l’autre, naviga en cantant. Aquesta barca a sabut servar, clavelada a l’èime, la tòca que s’èra fixada en partança. Sèm totes d’acòrdis per reconéisser qu’avança pas pro lèu, mas ela, desempuèi 1959, a pas besonh de degun per li ensenhar lo camin e sap gardar lo cap. Mentre que las barcas esquerristas l’an perdut, ela sap ont lusís lo Lugarn.

            Ont d’uèi son passadas las barcas esquerristas occitanas ? Poirisson al fons de l’aiga. Los cabussièrs-escafandrièrs n’en desboscadas qualques unas que portavan los noms de CRÒC, de V.V.A.P., de Libertat, de Lucha Occitana, d’Iniciativa per Occitània, de Pòble d’Òc, etc… Aquelas naus son ara totas a confir dins las pregondors escuras de l’istòria dels movements politics occitans ultra-esquerristas. Mentretant, la barca marcada de las tres letras P. N. O., amb son equipatge de remaires pragmatics, va imperturbablament drech a sa tòca. Malgrat que la mar siá sovent marrida, contunha de traçar sa rega amb lo pòrt per amira. Cal pas nimai créire que se regaudiguèsse de véser un tal cementèri marin. Auriá presat èsser pas la sola a menar o combat e arrambar sul cai de la libertat. Sa còla de remaires rasonables sap ben pro qu’un país demòra de bastir e que per far miranda, una nacion a besonh de totes sos enfants, emai de los qu’an tendéncia o la tissa de virar en redond, emai de los qu’an perdut lo sens de l’equilibri.

            Los enemics d’Occitània que la vòlon pas daissar atracar son nombroses e plan armats. Faràn tot per l’embalmar avant que toquèsse lo barcarés. Mas los remaires de la barca marcada de las tres letras P. N. O. son pas prèstes de daissar lors remas e de baissar los uèlhs. Nimai per totes las canonadas, contunharàn de remar fins a victòria e justícia.

 

Sèrgi Viaule

P. N. O. (Parti de la Nation Occitane)

P. N. O. (Parti de la Nation Occitane)

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc, #Tribune libre, #occitanie
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :