Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Ont n’es uèi lo feminisme en Euròpa ?

 

    Françoise d’Eaubonne (1920-2005) es coneguda per èsser estada una fondatritz e una militanta inalassabla del feminisme en Euròpa. Es tanben, e subretot, una pensaira del feminisme qu’escriguèt un fum de libres sul sicut. Personalament teni lo feminisme per una reflexion e un combat indispensables e salvators per la libertat, la democracia e la laïcitat. Al moment ont lo fascisme islamic puja dins lo monde, al moment ont al nom d’aquela teocracia criminala se lapida de femnas per adultèri o simplament per aver daissat véser (d’ont mai s’es per inadverténcia) un pauc d’abans-bras nud, al moment (2004) ont en Euròpa s’assassina en plena carrièra lo cineasta Van Gogh per aver denonciat l’oppression islamica sus las femnas, caldriá que çò que demòra del feminisme tòrne prene lo relais del combat entamenat en 1968 per d’ainadas coma Françoise d’Eaubonne. De cara a la pujada del fascisme islamic demòra pas que d’esperar la reaccion sanitosa del feminisme, per çò que semblariá que los òmes (emai los que se dison progressistas) s’acomodèsson d’aqueste ignòble patriarcat que los arrenga plan.

    Mas basta d’aquò que dins aqueste present obratge se tracha mai que mai de denonciar lo sexocidi de las breishas del sègle XVen fins al XVIIen. Pendent tres cents ans, l’Euròpa crestiana (catolica e protestanta dins una mendre mesura) foguèt presa d’una frenesia enferonida contra las femnas. De detzenats de miliers de femnas, acusadas a tòrt o a rason de practicar rites chamanics e doncas d’èsser de breishas, foguèron torturadas abans de se retrobar dins las flamas dels lenhièrs. Es la paur de la feminitat, la paur irrasonada de sa part feminina, que buta lo masclum a tals crimis contra l’umanitat. Cada crimi contra la femna es una automutilacion per l’òme.

    Quand Françoise d’Eaubonne emplega lo neologisme « sexocidi » sul modèle del mot genocidi (del grèc « genos : raça » e del latin « caedere : tuar »), d’unes benlèu pensarán que lança lo let un pauc luènh dins la mesura que, o reconeis ela-meteissa dins l’obratge, se pòt denombrar dins Euròpa tota « pas que » de detzenats de milièrs de personas cremadas. Mèfi, ça que la, de se far pas los avocats dels criminals sus una question de quantitat ! Se pausar la question de saupre se de detzenats de milièrs de personas cremadas sus l’immensitat d’un continent en tres cents ans de temps pòt justificar un tal neologisme, es ja desbrembar l’ample de la barbaria. Doblidessem pas que pendent lo periòde estudiat la demografia europèa èra pas la d’auèi.

    Totes aqueles lenhièrs foguèron alucats per la glèisa catolica, emai, segon l’autora, per la glèisa protestanta dins los paises nòrd-europèus. Logicament Françoise d’Eaubonne pren pas en compte dins la temporada donada l’inquisicion contre lo pòble occitan, emai se coneis l’episòdi per i far referéncia un moment donat dins lo libre. Escriu, un pauc a la lèsta çò me sembla : « L’ « eresia » de las breissas farà plan mai de victimas que las fornidas pels Catars, essent que lo chaple d’aquestes traspassèt pas Occitània ». Seriá benlèu pas estat inutil de rebrembar a l’autora que lo chaple dels Occitans (Catars o pas) despassèt bravament e malurosament los « detzenats de milièrs de personas ». Mas rai d’aquò ! D’ont mai que la guèrra d’invasion d’Occitània per las armadas francesas es pas compresa dins la temporada estudiada dins lo libre e que Francoise d’Eaubonne jamai se presentèt pas coma una especialista de l’istòria medievala occitana.

    Çò interessant dins aqueste ensag es que l’autora, emai per èsser probablament tant atèa que ieu, fa de longa referéncia als tèxtes religioses que son, plan solide, a la basa de l’ignòbla caça a las breissas. Se fa pasmens l’avocata del cristianisme en afortiguent que los evangilis son estats desvirats dins lors fondaments per n’arribar a èsser interpretats coma tèxtes misogines. Denóncia lo catolicisme mas non pas lo cristianisme dins sos tèxtes fondamentals. Escriu : « Que siá dins los escriches bodics, en çò de Conficius, lo Coran o las Leis de Manú, totes los tèxtes de basa del patriarcat compòrtan una mesa en garda contra la femna, sovent dins las viraduras las mai ostilas e las mai insultantas. La Bíblia, libre sacrat dels Ebrèus, la ten per responsabla del pecat original e de l’introduccion de la mòrt dins lo monde. Alara que dins tot lo Testament Novèl, se pòt pas relevar cap manifèstacion d’aquesta misoginia edificanta, ni dins l’ensenhament messianic, nimai (plan mai important encara sens cap dobte) dins lo passatge de la Tentacion, ont Satan ofrís coma pulsions pecadoiras l’aviditat, l’orguèlh, mas jamai lo « pecat de carn »… Tal coma rebrembat çai-abans, l’Evangili demòra lo sol tèxte sacrat ont nada mesa en garda es pas edictada contra la femna e l’union sexuala… Pas un sol mot de l’Evangili a pas jamai condemnat lo femenin ».

    A prepaus de l’islam e de la regression qu’aquela ideologia teocratica ensaja d’impausar al monde sancèr ; en fin de volume, Françoise d’Eaubonne torna prene una frasa de la feminista americana Melissa Bucquet. Frasa que fa seu e que fau meuna al meu torn : « Lo drech de viure, lo drech d’existir, aparten a totes los èssers umans, quitament a los que son nascuts femnas dins un país musulman ».

    Mai que jamai me sembla que d’uèi Occitània e lo monde entièr manca d’un fòrt movement femenista. D’efièch, l’egalitat femna-òme es cada jorn un pauc mai mesa en perilh per la pujada de l’escurantisme religiós. Las conquistas del feminisme de las annadas 1970 son cada jorn un pauc mai rosegadas per l’enclucatge supersticiós de las religions, mai que mai carrejat e promòugut per un islam consubstancialament agressiu. Françoise d’Eaubonne fa sofracha a l’umanitat tota.

 

« Le sexocide des sorcières » de Françoise d’Eaubonne. Edicions de l’ « Esprit frappeur ».

Despaus legal : Segond trimèstre de 1999. 150 paginas.

 

Pèire Rabasse

Le sexocide des sorcières de Françoise d’Eaubonne

Le sexocide des sorcières de Françoise d’Eaubonne

Tag(s) : #Tot en Oc, #Pèire Rabasse, #culture
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :