Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Fagam país, sostengam la produccion culturala nòstra !

 

            Ongan, tornamai, anèri e participèri a la quaranta cinquena Universitat Occitana d’Estiu de Nimes. Aquí-çai una institucion militanta qu’a sabut traversar las decennias malgrat una baissa consequenta dels locutors de lenga nòstra. D’unes de sos valents iniciators tenon encara l’esteva. Son totjorn de la partida e demest aquestes pensi a Jòrdi Peladan, Estela Mazodièr, Miquèla e Patric  Lapierre, etc… N’i a maites, plan solide, dins la còla de la MARPÒC (la seccion gardenca de l’Institut d’Estudis Occitans) que comptan pas lor pena per engimbrar aquel irremplaçable rescontre d’estiu.

            Que siá l’Escòla Occitana d’Estiu de Vilanòva d’Òlt, l’Universitat Occitana d’Estiu de La Guépia, los Rescontres Occitans de Provença o l’Universitat Occitana d’Estiu de Nimes, totas aquelas manifestacions culturalas d’educacion populara son de luòcs d’escambis e d’estudis indispensables a l’afortiment de l’identitat nòstra. Nos son precioses per avançar.

            Per çò qu’es de tornar a l’Universitat Occitana d’Estiu de Nimes, ongan coma las annadas precedentas es estat pendent quatre jorns una succession de conferéncias, totas escalcidas per d’especialistas. Es tanben estat l’escasença de vistalhar mantunas exposicions, sovent remarcablament engimbradas pel CIRDÒC. Es tanben estat lo rescontre dels legeires amb los editors. Es aquí, entre maites luòcs, que se pòt far la provision de libres, de discs, de vidèos e autres supòrts culturals. L’Universitat es estada de longa enregistrada per Ràdio Lenga d’Òc e filmada per TèVéÒc, dos mèdias militants qu’ensajan de suplir la censura que nos es impausada per l’Estat ocupant.

            Mas de joves n’i aviá gaire ongan a Nimes coma n’i a gaire dempuèi qualques annadas, e quand disi « qualques annadas » cal comptar dempuèi la debuta del millenari novèl. La question que me ven còpsec a l’esperit es : Ont son passats los joves que van pas ni dins las escòlas, ni dins las universitats occitanas d’estiu ; que nimai butan a la ròda dins las associacions, los sindicats e los partits politics ? Me foguèt respondut, a bon drech anar, que son suls malhums socials (i auriá per dire sus aquel qualificatiu de « social » quand es associat a « malhum » mas aquí es pas lo prepaus). M’es estat avançat que lors escòlas e universitats, lors debats e formacions permanentas se debanavan suls malhums socials. Per onestetat intellectuala me prononçarai pas sus aquela assercion que coneissi pas pro las rets socialas per portar un jutjament definitiu sul sicut. Pasmens rescontrar d’intervenents de carn e d’òsses en presencial, lor poder pausar questions, quitament anar beure l’aperitiu amb eles en tota convivialitat o quitament manjar a la meteissa taula es quicòm mai que la virtualitat propausada per las rets socialas, d’ont mai que sovent sabèm pas jamai qual s’amaga de l’autra part de l’ecran. A çò que pareis que las trapèlas i son nombrosas e que son vengudas « l’universitat de la novèla falsa e del complotisme vertadièr », se gausi l’escriure atal.

            Alavetz, ont es passada la famosa « convivéncia occitana » tan lausenjada dins los mitans occitanistas se cadun s’embarra dins son ostal ? O tanplan se demòra empegat a son ecran dotze oras per jorn ? Nimai aquò’s pas la manca de moneda qu’empacha lo monde d’anar als recampaments estivals. La participacion financièra demanda es menèla e permet just de cobrir los fraisses de noiridura e d’albergament. Emai los qu’an de pichons revenguts (estudiants, caumaires, retirats paures) i pòdon participar.

            Perqué los occitanistas contunhan, dins una granda majoritat, a venir pas a las escòlas e rescontres d’estius que lor son destinats ? Pensan d’èsser pro formats ? Sabon que la formacion intellectuala -coma d’alhors la fisica- de cadun pòt èsser pas que permanenta ? Personalament regreti qu’aqueles apleches creats e bailejats per d’occitanistas militants al servici d’autres occitanistas militants sián pas mai utilizats e frequentats. Ai costuma de dire que s’existissián pas, los que d’uèi los evitan serián los primièrs a dire que los caldriá inventar. L’occitanisme a perdu en camin La Setmana, lo setmanari d’informacions generalas sul papièr en lenga nòstra, a perdut lo « sector recercas » de l’Institut d’Estudis Occitans, a perdut lo sol sindicat que possedissiá, valent a dire lo Sindicat Occitan de l’Educacion pr’aquò un sindicat dins un sector d’activitat ont los occitanistas son nombroses, veni d’aprene que l’associacion marselhesa « Lei amics de Mesclum » ven de barrar. Per contunhar d’existir nos cal renfortir çò qu’es en plaça e que fonciona. O cal far concretament e non pas unicament virtualament.

            Entre totes o farem tot ! Sèm acostumats de dire per nos balhar de vam. Alavetz, a l’an que ven a La Guèpia, Vilanòva d’Òlt, Nimes, Rodés, Sant Joan e Sant Nicolau, Pau, e pertot ont polsa l’occitanisme e la esisténcia.

               Sèrgi Viaule

Universitat Occitana d’Estiu de Nimes

Universitat Occitana d’Estiu de Nimes

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc, #Tribune libre, #culture
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :