Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

I a totjorn profit a tirar de legir Ben

            Soi abonat a las infoletras numericas de Ben. Es nòstre companh occitanista de totjorn. Per lo presentar basta sonque de remembrar que nòstre partit, lo Partit de la Nacion Occitana, es nascut en çò sieu en 1959. Fa mai d’un mièg sègle que l’òme interven dins los domènis de las arts plasticas e de la pensada. Sas intervencions son qualques còps descorduradas e inesperadas, mas es justament aquò que fa lor fòrça. Es un artista complet e multicarta. D’unas de sas intervencions artisticas publicas son demoradas dins los annals e las memòrias. I van demorar de temps.

            La infoletras numericas de Ben son mai o mens regularas e mai o mens longas. Aquò depend, plan solide, de la fòrma fisica e del moral (gardarem lo moral !) de lor autor. Depend tanben de sas envejas del moment. Mas l’òme a totjorn pro d’energia per escalcir sas pensadas. Aquel biais d’intervencion per letras a tiretas mandadas a sos correspondents es quasi pròpri a n’el. Almens ne coneissi pas d’autres. Quantes sèm a las recebre ? O sauriái pas dire, mas pòdi aisidament imaginar que sos abonats son nombroses. Valent a dire que las « dichas » de Ben son legidas e sovent per de personas que de lor costat intervenon tanben publicament.

            Dins aquelas reflexions impromptuas e forra-borra ont l’artista passa de las arts a l’economia, de la filosofia a la politica, s’i tròba un pauc de tot e sovent de causas inesperadas. Es aquò que fa l’interés d’aquelas infoletras. Qualques còps son plan longas. Sovent, Ben parla d’el e quitament de sa vida privada. Alavetz, se poiriá dire que dins aqueles mandadisses s’i tròba la gossa a l’ensalada. Amai es vertat, fòra que dins aquela mescladissa, es al legeire de cercar e de ne tirar çò que l’intèressa. Per çò que, tan val o dire còpsec, i a totjorn quicòm d’interessant en çò de Ben. Emai se las aparéncias poirián quand ne vira, suggerir lo contrari.

            De tot biais, parlar de Ben es fòrça malaisit, emai quitament impossible. El-meteis tira mal de parlar d’el e pr’aquò parla sovent de sa persona quand parla d’art. Mas tre que parla politica, l’òme parla d’universalitat e s’adreiça a l’umanitat tota. D’aquel punt de vista es un vertadièr fontanian. Atanben, o confessi tot net, dins las infoletras numericas que recebi de Ben passi lis sus tot çò que concernís las arts plasticas e sa vida ego-centrada per me consacrar a sas reflexions politicas que, en i agachant plan, son nombrosas e totjorn senadas. Pas que dins son infoletra del 28 d’octobre de 2020, n’ai relevadas quelqu’unas qu’ai enveja de vos far sompartir. Los que l’an recebuda me perdonaràn per aquel doblon.

            La primièra que m’atrasèt l’uèlh es aquesta :

 « Ben e lo debat grand : Vòli un debat sus las lengas e las culturas ont se pòsca cadun escotar çò que los autres an de dire ; los per e los contra ». Aquí Ben es en plen dins la filosofia del Partit de la Nacion Occitana e de l’ensenhament democratic que balhèt tota sa vida Francés Fontan. Lo plastician niçard, al rebat del fondator del PNO, es grand amator de debats passionats mas serens. Es sens concession intellectuala, mas totjorn dins lo repècte de l’adversari e del contradictor ; pas jamai dins lo mesprètz ni l’insulta. Amb el, la critica es totjorn constructiva. Fòrces occitanistas aurián de ne prene de grana.

« Mon film : Dins mon film presariái qui i aja trenta minutas tocant a las etnias. Almens auriái atal la consciéncia tranquilla d’aver dich çò que pensi ». Aquelas doas frasas pròvan un còp de mai que Ben a pas jamai arrestat de pensar la politica segon los principis etnistas. Dins totas sas letras numericas, e aquò dempuèi de decennias, ai totjorn trobat qualques reflexions politicas se raportant a la justesa politica de l’etnisme.

« Politica internacionala e etnisme : Soi prèste a pagar 1000 euros a Veyrac per que venga m’ajudar un desenat de jornadas a tornar far lo punt sus l’etnisme dans lo monde. Sens Fontan, question termièras lingüisticas, soi perdut ». Un còp de mai concep la politica inter-nacionala pas qu’a travèrs lo sedaç de l’etnisme. Totas sas intervencions van dins aquel sens.

« Politica internacionala : França gausa parlar dels chaples comeses per Assad en Siria, mas refusa que se parle de la seu responsabilitat dins lo genocidi de Rwanda ». Del meteis biais auriá pogut (çò que fa de longa) plànher que França es de contunh a balhar de leiçons de democracia al monde entièr tot refusant lors dreches als Canacs, als Bretons, als Còrses, als Curdes, als Catalans e a nosaus los Occitans.

            Son pas aquí que qualques pensadas relevadas dins aquesta darrièra liurason de l’infoletra numerica de Ben, mas n’auriái pogut seleccionar maitas. Per çò que, se l’artista parla sovent d’el e de las arts, a pas jamai arrestat de prepausar l’etnisme coma solucion als conflictes armats de per lo monde. Per balhar pas qu’un exemple d’actualitat, se lo Naut Karabagh armenian èra demorat estacat a Armenia, se seriá fach l’estalvi d’una guèrra interminabla. Finalament la comunicacion de Ben es l’esperlongament, o puslèu va cotria amb lo trabalh que fasèm nosaus al Lugarn.

            Espèri vos aver balhat l’enveja de vos abonar a l’infoletra numerica de Ben :

                                  http://www.ben-vautier.com/divers/newsletters.php3 

S’o fasètz, o regretaretz pas.

Sèrgi Viaule

 

Ben Vautier

Ben Vautier

Tag(s) : #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc, #Tribune libre, #international

Partager cet article

Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :