Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Daissar pas passar res

 

Aquel temps de confinament sanitari es estat l’escasença per nosaus, militants nacionalistas, de soscar e escriure fòrça. O faguèrem logicament un pauc mai que s’aviam agut a nos anar ganhar las trempas. Trempas que, del còp, riscan d’èsser mai estequidas aprèp lo desconfinament. Mas aquò’s son figas d’una autra desca…

Qual pas jamai nhacar la coa del leon que cauma. Aquela dicha africana la deputada de la primièra circonscripcion de Droma, Na Mirelha Clapot, l’auriá degut meditar abans de me mandar un corric quasi mespresant a prepaus de la lenga nòstra. Alara que, sensat, deuriá la defendre dins son ròtle l’elegida del pòble occitan, la mespresa al punt de la voler pas nomenar de son nom. Plan solide, una tala escòrna s’ameritava una responsa ric a ric. La i mandèri, non pas mai per Internet, mas formalament per corrièr postal.

Coma o disi dins lo corrièr que ne trobarètz una còpia çai-jos, se Na Mirelha Clapot es pas nascuda en Occitània, aquò l’autoriza de ges de biais a mespresar la lenga del país dins lo qual s’es facha elegir. Na Clapot coneis pas encara l’occitan, mas res l’empacha pas, en tant qu’elegida occitana de l’aprene. L’occitan aparten a totes los Occitans, als de naissença coma als d’adopcion. E s’a pas léser o l’enveja de l’aprene, de sos tres secretaris parlamentaris n’auriá degut embauchar un que siá occitanafòne. Seriá la causa mendre per qualqu’un que respectariá l’identitat del país.

Vòli aquí dobrir una parentèsi sul fach que li ai escrich en occitan alara qu’ela ditz conéisser « cette langue ». Per mai d’eficacitat e benlèu mai de cortesiá auriái degut li escriure en lenga imperialista ? Es l’estrategia que los Occitans an emplegat tot al long de lor istòria d’ocupacion francesa. An renonciat a lor dignitat al nom de la cortesiá. Atal perdèrem nòstra lenga e nòstra identitat. Allòc de demandar e exigir la reciprocitat sèm estat de longa a nos escafar davant l’estrangièr. Tant e plan qu’aqueste creguèt, un moment donat, qu’aquela cortesiá èra una somission que li èra deguda. La reciprocitat es de far l’esfòrç de comprene la lenga de l’estrangièr e de demandar a n’aqueste que, del seu costat, faga l’esfòrç d’acceptar la meu. Se Na Mirelha Clapot m’escriu en francés, emai siá pas una situacion normala qu’una deputada occitana escriga pas en occitan, exigirai pas d'ela qu’o faga autrament. Per contra es mon drech, e quitament mon dever vist la situacion de colonizacion lingüistica que vivèm, de m’adreiçar a n’ela dins la lenga del país qu’es sensada representar a París.

D’unes occitanistas de la tripa regionalista aflaquida trobaràn aquela opcion « extremistas ». Aquestes, de fach, an pas res comprés a la sociolingüistica e als rapòrts de fòrça entre los pòbles. Me remembri ieu èsser estat a Barcelona dins las annadas mila nòu cent setanta e cambiar de restaurant amb mos amics catalanistas tanlèu qu’un servicial refusava nòstre catalan alara qu’acceptavem son castilhan. Contre l’imperialisme se ganha pas sens un minimum de resisténcia al quotidian. Mas i a pas de resisténcia sens fòrça de caractèr individuala e una mica de dignitat collectiva. Sabèm ont ne son los Catalans.

La responsa que deviá èsser facha a Na Clapot, deviá condreitament èsser facha dins « cette langue ». Certanament que, totjorn dins sa logica de negament de la quita existéncia de la lenga nòstra, me farà pas responsa (lo cas contrari seriá tot a son onor), mas almens en recebent aquel corrièr veirà que « cette langue » n’es una que val lo francés. Aquò li remembrarà qu’es pas una elegida fòra-sòl, mas qu’es deputada d’una circonscripcion occitana. Atal, se per astre se ven a parlar de « lengas regionalas » a l’Amassada Nacionala, benlèu se sentirà un pauc concernida.

Aquí la letra que li mandèri :

Objècte : Aparament de la lenga e de la cultura occitanas.

Dòna,

            Soi estat fòrça susprés de recepcionar lo dijòus 10 d’abrial de 2020, un corrièl vòstre afortiguent que voliatz pas mai recebre de corrièrs meus jol pretèxte que coneissètz pas « cette langue » en parlant de la lenga occitana, qu’es pasmens la lenga originala de la circonscripcion dins la quala vos sètz facha elegir. Notarai d’en primièr lo mesprètz que semblatz portar a la lenga occitana quand sètz incapabla de la nomenar per son nom en la tractant auturosament de « cette langue ». S’es de mesprètz per la lenga occitana n’es, del còp, per totes los que la parlan o que son estacats a lor identitat occitana dins vòstra circonscripcion. « Cette langue », dòna deputada, es pas una lenga d’extraterrèstres, mas la del país ont demoratz.

            Dòna Clapot, s’avètz almens un pauc de cultura, podètz pas èsser sens saber que sètz elegida dins una circonscripcion occitana. Se mesprètz per la cultura occitana i aviá de vòstra part, sapiatz que lo mesprètz compensa pas jamai l’ignorància, al contrari l’aprigondís. En refusant de prene en compte aquela part de la cultura de nòstres conciutadans occitans marcariatz vòstra cròia contra lo pòble. Dins aquel cas, espèri que los Vivaro-Aupins saupràn se’n sovenir per las eleccions venentas.

            Plan solide, aquela letra es escricha dins la lenga naturala del país dins lo qual vos sètz anada far elegir. Se la sabètz pas encara legir, vos aconselhi d’embauchar un secretari parlamentari occitanofòne, çò que seriá lo minimum que poiriá far una elegida occitana. Lo fach que foguèssetz pas nascuda en Occitània vos autoriza pas a insolentar las gents que parlan occitan. Espèri que prendrètz consciéncia de vòstra error e que lèu aurètz a còr d’aprene la lenga del país que vos a aculhít e vos a fach fisança.

            Dins l’espèra, vos pregui d’agradar, Na Clapot, l’expression de mas benvolentas salutacions occitanas.

 

Sèrgi Viaule

 

Mireille CLAPOT, Occitanie

Mireille CLAPOT, Occitanie

Tag(s) : #Tribune libre, #Sèrgi-Viaule, #occitanie
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :