OVNI, cinquanta ans d’enquista en Albigés de Daidièr Gomez

    « Ufologia » aquò’s un mot qu’emplegui pas cada jorn. Emai, per dire la vertat, cresi pas l’aver jamai emplegat dins son contèxte abans d’aver legit aquel libre de Daidièr Gomez. Alavetz, l’ufologia es l’estudi dels objèctes volants e autres fenomèns aeroespacials non identificats. Avèm aquí tot un programa… Coma lo mot es estat fargat sus l’acronime anglés UFO per Unidentified Flying Object, tant val dire qu’en occitan seriá mai condrech de parlar d’ovnilogia. Mas bon… soi pas ieu que vau cambiar la terminologia de las sciéncias ni fargar de neologismes novèls. Avèm plan prones lexicografs e autres lingüistas en Occitània per se petaçar. Ne vau ieu, adoncas, demorar a ufologia, quand ufologia i a.
    Aquel obratge, editat per las edicions Vent Terral en 2006 es de Dadièr Gomez. De mestièr postièr a Graulhet, es subretot afogat d’Objèctes Volants Non Identificats, los famoses OVNIS. La quatrena de cobèrta del libre nos infòrma qu’es lo fondator de l’associacion Planeta OVNI e de la revista UFOmania. S’aquò’s pas de passion, qué ne poiriá èsser ?
    De l’esquadrilha de secopas volantas apercebuda dins lo cèl galhaqués en octobre de 1952 fins a un fenomène lumenós recensat en 2005, mai d’un centenat d’aparicions insolitas son estadas vistas dins lo, cèl d’Albigés. Aquelas subtas aparicions son estadas viscudas siá per de testimònis unics, siá per mantunas personas a l’encòp. Per la màger part, Daidièr n’a lo testimoniatge dirècte. Es anat personalament véser e interrogar aquelas gents per alestir son enquista e los registres que ten benevòlament al servici de la societat tota. Sas informacions son subretot a posita de las autoritats scientificas e militaras.
    Per çò que son dels testimònis d’aqueles eveniments, pòdon èsser d’òmes o de femnas en cas de fenomèns vists per una sola persona e de còps de gents dels dos genres en cas de vision collectiva. Contràriament a çò que d’unes poirián pensar, aqueles Albigeses son pas jamai « d’alucats ». Son totjorn de gents plan encorats dins la vida. De monde que son païsans, ensenhaires, obrièrs, mestierals, comerciants, d’ambulancièrs o pilòt d’avion comandant de bòrd. Totjorn de personas racionalas que creson pas qu’a çò que veson. Atanben, lo libre rapòrta lor testimoniatges en emetant per cada cas una ipotèsi, sens jamai balhar una explica definitiva. Quand l’autor a comprés qu’un testimòni, per tant onèste que foguèsse, a confondut una estèla filaira, una illusion d’optica o un balon-sonda amb un OVNI, pren pas en compte son testimoniatge. De fach, una estèla filaira es un objècte volant identificat e lo libre fa pas que raportar de fachs inexplicables. De fachs que la màger part del temps son estat declarats dins las gendarmariás, qu’elas an fach seguir segon un procediment pròpri a n’aqueste còs militar. Qualques còps, e practiment totjorn, las autoritats scientificas, e mai que mai lo Centre Nacional d’Estudis Espacials, son informadas. Un CNEE (CNES per sa sigla en francés) que, dempuèi 1977, a creat un Burèu especializat dins aquestes fenomèns aeroespacials non identificats que s’apèla lo Grop d’Estudis e d’Informacion dels Fenomèns Aeroespacials Non identificats (Geifan per la sigla en occitan e Geipan per la sigla en francés). En un cinquantenat d’annadas aqueste a estudiat mai de 3 000 observacions. Aquò denòta que se lo fenomèn es, aquò rai ! marginal ; es ça que la pas completament inexistent.
    La demarcha intellectuala de Daidièr Gomez es onèsta. A la fin de son obratge balha la paraula, o puslèu posa dins los trabalhs de mantuns sociològs, istorians e folcloristas per ensajar de véser se i auriá pas un continuum entre los contes tradicionals fantastics e l’aparicion de las secopas volairas, entre los personatges fantastics de las tradicions popularas e las aparicions celestialas. Per d’unes tot aquò seriá pas qu’afar d’imaginacion e es vertat que, tot comptat e rebatut, demòra pas plan, e quitament pas cap, de pròba materiala d’aquelas aparicions. Fin ara semblariá que s’es pas pogut analisar lo mendre material fisic. Aquò nòs, plan solide, a trobar una explica a n’aqueles fenomèns que demòran de longa dins l’encastre dels testimoniatges orals. Quitament quand d’unes an ensajat de fotografiar aqueles fenomènes, la luminositat èra tala que jamai s’es pas pogut distinguir la mendre fòrma del mendre objècte volant.
    Alavetz, ara per ara, Daidièr Gomez, lo valent graulhetòl, coma totes los autres ovnilògs de la planeta, es constrench de s’acontentar de repertoriar totes los testimoniatges que li parvenon a las aurelhas. Mas aqueles testimoniatges valon d’èsser coneguts. Los que los an legit, en tampant lo libre, se pòdon dire que, finalament, çò qu’es arribat als autres lor poiriá tanplan arribar a n’eles. Degun es pas a l’acès de véser un jorn (mas subretot una nuèit) un OVNI.
    En fin de volum, l’autor balha una abondosa bibliografia especializada sus las secopas volantas e autre objèctes celestials non identificats. A la legir, semblariá que los anglosaxons ne sián plan mai amators que non pas los latins.
                   Pèire Rabasse

    « OVNI, 50 ans d’enquêtes dans le Tarn – OVNI, cinquanta ans d’enquista en Albigés » de Daidièr Gomez. Edicions Vent Terral. Despaus legal : junh de 2006. 250 paginas.

https://www.amazon.fr/OVNI-Ans-dEnqu%C3%AAtes-Dans-Tarn/dp/2859270892