Overblog
Editer l'article Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Gèli Grande, un grand patriòta se n’es anat

            Se diriá que Gèli Grande aviá lo don d’ubiqüitat. Se pòt pas èsser occitanista sens l’aver vist mantunes còps dins d’endrechs diferents e quasiment al meteis temps. Gèli èra pertot ont la patria cridava sos valents mai valents. Atanben, dins aquelas condicions, cossí m’anar remembrar ont faguèrem pel primièr còp coneissença ? Per ieu es, solide, dins las annadas 1970 quand l’occitanisme èra tot rebolhent. Mas ont exactament e a quinas escasenças ? Mistèri e pluèja d’aiga… Las escasenças èran talament nombrosas a n’aqueles moments que m’es impossible de ne destriar una puslèu qu’una autra. Foguèt al moment d’una Escòla d’Estiu, d’un acamp politic ? d’una manifèstacion per la defensa de l’identitat nòstra ? Tot aquò per dire que Gèli me sembla de l’aver totjorn conegut en occitanisme, de l’aver rescontrat tre mos primièrs engatjaments.

            Çò que m’escalfura lo còr es de pensar que despartissián totes dos, e aquò dempuèi la dubuta, la meteissa conviccion ; la que lo combat per la liberacion del país es d’un primièr un combat politic. Ai pas aderit tre la debuta de mon engatjament al Partit de la Nacion Occitana, mas coma Gèli soi totjorn estat nacionalista assumit. De longa e de totjorn, tre que nos rescontravem, èrem d’acòrdi sul l’essencial e nos endeveniam coma de fraires de combat.

            Gèli, certanament per çò qu’aviá de conviccions fòrtas, èra capable de dialogar amb totes. Èra capable d’argumentar, emai amb los antioccitanistas mai fèrs. Avançava pas a cara cobèrta coma se vei ara, e tròp sovent, suls malhums socials. Coma ieu, s’amagava pas darrèr d’escaisses per ensolentar sos adversaris, que jamai de la vida l’ausiguèri pas insolentar degun. Gèli Grande sabiá lo just e la rason. Èra un òme de fe que consacrèt sa vida a illustrar e defendre la nacion occitana. Èra del tremp de Francés Fontan, de Jacme Ressaire e de totes los valents desapareguts del Partit de la Nacion Occitana.

            Fins a son darrièr badalh a servat sas responsabilitats de copresident e de clavaire de nòstre partit. Malgrat la malautiá, jamai baissèt pas los braces. Luchèt contra la malautiá coma batalhèt contre lo poder colonial : dins la dignitat. Amb dignitat que conven a l’òme liure e generós que foguèt. Servarai longamai lo sovenir frairal d’un companh de lucha coral e disponible. Çò que reteni d’el es tanben sa propension a l’umor. Un umor fin e plasent que me regausissiá als moments de nòstras convèrsas.

            Veni de pèrdre un quasi fraire en camin. Una rason suplementària per ieu de contunhar a avançar fins a la tòca. O farai amb una pensada permanenta per Gèli. D’ara enlà caduna de nòstras victòrias sul camin de la libertat serà tanben sa victòria. Mercé Gèli, mercé per çò qu’as fach, mas subretot per çò que siás estat.

            Dins aquestas funèstas passas de dòl ai una pensada atristesida per Joanina Casas, una autra valenta militanta del Partit de la Nacion Occitana. Fauta de poder far mai per ela, li disi tota ma simpatia e mon sosten. Frairalament a tu, Joanina.

               Sèrgi Viaule

Gèli Grande, un grand patriòta se n’es anat

Gèli Grande, un grand patriòta se n’es anat

Tag(s) : #Actualités, #Sèrgi-Viaule, #Tot en Oc, #in memoriam
Partager cet article
Repost0
Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :