Le Parti de la Nation Occitane était présent ce 16 mars 2026 à Montségur

Voici le discours du président du P.N.O. (Felip Bonnet) lors de la commémoration du martyre des cathares au "prat dels cremats" le 16 mars 1244 au pied du château de Montségur où ils avaient trouvé refuge. Ils voulaient vivre librement leur christianisme en dehors des dogmes de l'église catholique et refusaient de renier leur foi. Nos ancêtres voulaient aussi vivre librement en Occitanie et s'opposaient aux envahisseurs barbares français venus pour piller, tuer, voler leurs richesses et leurs terres et leur imposer une langue étrangère, le français.

Près de huit siècles plus tard, ils n'ont pas réussi à faire de nous des Français comme les autres. Les cathares nous enseignent que "la libertat qu'ei lo camin". Honneur à toutes ces femmes et ces hommes disparus de manièra atroce. Occitans, prenons en main notre destin. Vive l'Occitanie libre!

Jean-Pierre Hilaire, président honoraire du Parti de la Nation Occitane

Aquí lo discors del president del P.N.O. (Felip Bonnet) pendent la commemoracion del martiri dels catars al "prat dels cremats" lo 16 de març de 1244 al pè del castèl de Montsegur ont avián trobat refugi. Volián viure liurament lor crestianisme en defòra dels dògmas de la glèisa catolica e refusavan de renegar lor fe. Nòstres ancessors volián tanben viure liurament en Occitània e s'opausavan als envasidors barbars franceses venguts per pilhar, tuar, raubar lors riquesas e lors tèrras e lor impausar una lenga estrangièra, lo francés.
Près d'uèch sègles mai tard, an pas capitat a far de nosautres de franceses coma los autres. Los catars nos ensenhan que "la libertat qu'ei lo camin". Onor a totas aquelas femnas e aqueles òmes desapareguts de manièra atròça. Occitans, prenèm en man nòstre destin. Visca Occitània liura!

Joan-Pèire Alari, president onorari del Partit de la Nacion Occitana

**********************************

Coma President del P.N.O., Partit de la Nacion Occitana, vos mercegi d'èsser present e de demorar fidèl a la commemoracion d'aquel episòdi tragic de la nòstra istòria occitana.

Sabètz qu’al corrent de l'istòria, los envasidors faguèron sovent  una politica de la tèrra usclada. Aicí  foguèt pièger. S'agís pas solament de tèrra cremada, son de femnas e d’òmes que l'enemic cremèt tot viu. De femnas e d’òmes coma vosautres e ieu.

Aquela tèrra que trepejam es una tèrra d'erètges, es una tèrra de resistents, es la tèrra d'un pòble combatent per sa libertat.

Un erètge es tot simplament una persona qu'a fach una causida. Es l'etimologia primièra del tèrme grèc « hairesis » que significa l'accion de causir.

Los catars avián fach una causida. E aquela causida los onora.

Cap a Nadal de 1243, dos òmes avián decidit d'evacuar lo tresaur monetari de Montsegur.

L'un s'apelava Matieu e l'autre qu'èra sortit del vilatge de Montauriòl s'apelava Pèire Bonnet. Aquel patronimi a un resson particular per ieu. Los que me coneisson sabon qu'aquel nom de familha es tanben lo mieu.

Matieu e Pèire Bonnet avián decidit de salvar la tresaurariá comunautària del pilhatge de las tropas francesas. E l’an fach.

E nosautres, nos demandi a nosautres totes, qué volèm salvar del pilhatge ?

Qué devèm salvar del pilhatge ?

La libertat de pensada, de consciéncia e de cresença

Qué devèm salvar del pilhatge ?

La vertat istorica e lo fach que la Glèisa catara a realament existit al contra de çò qu'avançan qualques istorians revisionistas

Qué devèm salvar del pilhatge ?

L'apellacion « castèls catars » qu'es en via de disparicion al profièch de l'apellacion « Fortalesas reialas »

Qué devèm salvar del pilhatge ?

La lenga del país, la lenga occitana qu'es maltractada e la cultura occitana tanben menaçada.

Enfin, qué devèm salvar del pilhatge ?

Lo drech de decidir en çò nòstre. Aquel  drech nos es defendut, çò que nos conferís un estatut de ciutadans de segonda zòna.

Sèm confrontats a una cultura de l'escafament programat.

Una nacion privada de son istòria, de sa memòria, de sa lenga, e de sos dreches elementaris es condemnada a desaparéisser.

Òm nos impausa lo dever de morir. Mas reivindicam lo drech de viure. E de viure dignament.

Vos pausi la question : volètz viure ? O volètz perir ?

Alara ba cal dire : volèm viure. Volèm viure e decidir.

Atal coma un òme es l'egal d'un autre, en tèrmes de drech, una nacion deu èsser l'egala d'una autra.

Es de responsabilitat de caduna e de cadun de tornar bastir Occitània que d'autres s'acarnisson a desconstruire.

E es çò que farem. S'o volètz plan, o farem.

Lo drech d'èsser erètge, s'apèla en drech internacional, lo drech a l'autodeterminacion dels pòbles. Es lo drech de causir son destin.

Uèi, vos convidi a causir. E coma lo tèrme eretic significa lo que causís, siam los erètges del sègle vint e unen !

Viva lo drech de decidir. Viva Occitània, viva la libertat, Viva Occitània liura.

Felip Bonnet