Los presidents cambian, l’imperialisme francés demòra. Sergi Viaule

Lo Clusèl

Comunicat de premsa N° 002.12
                                                     Sant sulpici lo : 12 de junh de 2012

Los presidents cambian, l’imperialisme francés demòra.

        Lo diluns 11 de junh de 2012, lo president francés, Francés Hollande, recebiá a l’Elisèu lo president nigeran Mahamadon Issofon. Es de notar qu’aqueste es estat director de la Somaïr, una societat d’expleitacion minièra de l’uranium, filiala d’Areva. Es vengut clarament demandar l’ajuda militària de París per escrachar l’independéncia de son vesin, l’Azavad. N’Hollande mercandegèt d’ont mai aisidament un sosten militar de França qu’a besonh d’uranium per far virar sas centralas nuclearas. Pasmens, i vòl metre las formas en faguent mina de daissar als Africans la decision d’una intervencion militària contre lo novèl Estat de l’Azavad. Adoncas, n’apèla a la Cedeao (Comunitat Economica Dels Estats d’Africa occidentala) per sasir l’ONU.
         Amb l’ipocresia qu’a de longa caracterisat l’imperialisme francés e sos complicis africans de la françafrica, per justificar una eventuala intervencion militària, los presidents francés e nigeran invòcan la preséncia en Azavad dels fascistas islamistas d’Ansar Dine e d’Al-Qaïdà. Puslèu que de prepausar al jove Estat azavadenc una ajuda militària per eradicar de son territòri las organisacions terroristas dels islamistas, París e Bamacò complotan contra lo drech inalienable a l’independéncia del pòble berbère d’Azavad. Pr’aquò cadun sap ben pro que lo jove Estat d’Azavad es la primièra victima dels predadors islamisques. Se la comunitat internacionala vòl definitivament n’acabar a l’òrra bèstia del fanatisme, cal que vengue al secors del Moviment Nacional de Liberacion de l’Azavad per fin de li permetre de metre en plaça, al pus lèu, sas institucions etaticas. Aqueste amalgama, volontariament entretengut, entre criminals islamiques e organisacion de liberacion nacionala es un grossièr artifici qu’onora pas los que l’emplegan. Presentament, pòrta aquí la pròva que França demòra un estat colonialista.
         Ja en 1960, los capdals de l’Azavad avián demandats l’independéncia de lor país. Escriguèron a l’epòca al general de Gaulle per dire qu’acceptavan pas las frontièras colonialas. Aquelas frontièras, artificialas, son d’uèi encara la causa de planas guèrras que se poriá evitar. Un continent liure pòt pas demorar compartit sus d’esquèmas colonials ! Africa n’aurà acabat amb lo colonialisme quand n’aurà acabat amb las frontièras colonialas. Es la rason per laquala Lo Clusèl, al nom del drech dels pòbles a l’autodeterminacion, drech estipulat dins la carta dels las Nacions Unidas, demanda justícia per l’Azavad.
         L’associacion nacionalista occitana Lo Clusèl constata un còp de mai qu’en França los presidents cambian, mas l’imperialista demòra. Las Occitanas e los Occitans que cresián al cambiament politic aprèp las darrièras eleccions, ne serán tornamai per lors fraisses. A véser ont n’es lo moviment politic de liberacion nacionala en Occitània en 2012, es a creire que la leiçon de 1981 a pas servit a res.

 
Sergi Viaule