Occitània, colonisada per la França o non ?

Las regions un còp mai sollicitadas mai que de rason per pagar lo deute de l'Estat central

"Paris nous pompe !" L'État central en faillite demande aux collectivités territoriales de se serrer davantage la ceinture alors qu'elles ont pour leur part réalisé plus de 90 Milliards d'€ d'économies depuis 2009 !

Dins una de sas darrièras tribunas, lo jornalista Michel Feltin-Palas pausa una question que pòt semblar sosprenenta : "París a-t-il colonisé les autres régions française ?" ; valent a díser vist d'aicí : "Occitània, es una colonia de França ?" Aquela question es encara mai sensibla uèi que se ven d'aprene qu'un còp de mai, las regions son mai que jamai sollicitadas per eissugar lo deute de l'Estat. 

Per tornar a l'origina, podèm actar que lo procediment es estat lo seguent :

1/ passat lo bolegadís de la Révolucion entre 1789 e 1792, la Republica (la Primièra e sustot la Tresena) a fin finala decidit de conservar l'estructura administrativa de l'Ancian Regim. L'a adaptada en afinant lo centralisme d'Estat ja entemenat del temps de la monarquia : aital es nascuda la vision "jacobina" PARÍS vs PROVÍNCIA de França. 

2/ Al sègle 19en, França s'espandís considerablament en conquistant de territòris en Asia (Indochina) e sustot en Africa. Argeria en particular ven lo territòri pilòta ont la Tresena Republica decidís d'experimentar son modèl "jacobin" aqueste còp sus un territòri recentament annexat per França. Se parla alavetz del rapòrt "METROPÒLI vs COLONIAS". 

Una nuança sul cort tèrme : lo clivatge cultural e lo fach qu'aqueles territòris son pas franceses que de fresca data convide los dirigents de la Tresena Republica a la prudéncia, a acordar pas còpsec los meteisses dreches als abitants autoctòns de las colonias qu'als de las províncias, d'aquí l'estatut de l'indigenat. Aquel estatut foguèt pasmens abolit quand los autoctòns son estats jutjats pro assimilats. Es estat lo cas per exemple pels autoctòns de Guaiana, de Polinesia, de Maiòta e de la Novèla Caledònia qui, ara, t'an los meteisses dreches que los autres provincials.  

Un element clau de l'assimilacion : la lenga. Es en impausant la lenga francesa "lenga unica" que lo governament a, dins un primièr temps, assimilat la Província, puèi, aquel principi es estat quitament aplicat a las colonias : l'idèa es evidentament de far acceptar la dominacion politica e sustot economica de França en "fargant" de franceses pel mejan de la francofonia : a partir del moment que los descendents dels Indigènas (coma los dels Provincials) son francofòns, nais lo sentiment francofil d'apartenir a una sola e unica comunautat culturala ! e òc : aital formatats, los monolingües francofòns se sentisson "franceses" e accèptan mai l'idèa de "solidaritat nacionala" a sens unic, "après tot, sèm de bons franceses tan coma los autres, es normal de far de sacrificis, de se sarrar la cinta per priorizar nòstra capitala polida en aquestes temps de crisi. En retorn, sabèm qu'en periòde prospèr "l'escolament" de la riquesa centralizada a París va davalar fins ençò nòstre, en Província, e quitament fins al mai alunhat dels territòris d'otramar".

Vaquí coma aquò marcha... O pas ! anam cap a una falhida previsibla. D'aquesta passa, al fons, servís pas a res de remplaçar un politician per un autre, tant qu'aqueste marrit sistèma ultra-centralizat, injust e costós serà pas cambiat.

La màger part dels autres païses del mond foncionan pas aital, ambe aquel modèl pseudò-democratic vist que, per definicion, separa los ciutadans en doas categorias, los privilegiats que benefícian realament de "l'escolament" dins la zòna d'influéncia de la capitala, e los desclassats en Província (d'aquí un debut de presa de consciéncia pels "oblidats de la republica" : moviments dels Corsets jaunes, susmauta dels paisans...).

Totes los abitants de França pagan lors impòstes. Mas n'i a que vivon que dins de territòris jos perfusion : lors collectivitats territorialas an de boclar lors budgets ambe las magras subvencion que l'Estat central magnanim lor vòl plan balhar vist que son quasi privadas de fiscalitat dirècta. Un Estat central de mens en mens generós pr'amor del deute abissal ! en mai d'aquò, que demanda a las collectivitats territorialas (ja pas tròp amonedadas) de se sarrar encara mai la cinta ! l'espital que se trufa de la caritat. 

Per resumir : es que Occitània es una colonia francesa que s'ignòra ? podèm díser puslèu que la colonizacion al 19en e sègle 20en foguèt simplament un ensaj d'exportacion del jacobinisme (de la dominacion de París sus la Província) a de novèls territòris, mai aluenhats. Ambe mai o mens de capitada : escapa pas a degun qu'aquò a fòrça mens capitat per l'Indochina o per Argeria que per Occitània ! Quant a saber perqué, aquò se merita una vertadièra soscadissa.

Jérôme PIQUES